chwościka buraka, Cercospora armoraciae pasożytująca na chrzanie pospolitym, Cercospora carotae na marchwi, Passalora circumscissa na różowatych, Passalora concors na ziemniakach, Passalora graminis na trawach, Passalora punctum na koprze ogrodowym i pietruszce oraz Paracercosporidium microsorum na lipach.
Morfologia i rozwój Mogą wytwarzać wewnętrzną grzybnię pierwotną i zewnętrzną grzybnię wtórną. Grzybnia pierwotna jest zazwyczaj septowana, rozgałęziona, szklista, bladooliwkowa lub oliwkowobrązowa. Często tworzy napęczniałe strzępki, których gęste skupiska wytwarzają podstawki. Konidiofory wyrastają prosto lub w rozbieżnych, gęstych pęczkach i rzadko mogą koremia lub sporodochia. Konidia są zazwyczaj proste lub zakrzywione, kręte lub „robakowate”, kolczaste, maczugowate, cylindryczne, nitkowate lub wrzecionowate, bezprzegrodowe lub zwykle z licznymi, rozgałęzionymi zaczątkami przegród lub niepełnymi przegrodami. Konidia różnią się także kolorem (od szklistego do oliwkowego lub brązowy) i rozmiarem. Długość waha się od 10 do ponad 200 µm (szczególnie w kolczastych konidiach gatunków Cercospora wytwarzanych w wilgotnych warunkach). Szerokość konidiów wynosi od 1--10 µm. Powierzchnia konidiów jest zwykle gładka, ale w niektórych przypadkach gatunki konidia mogą być brodawkowate.