Page Cook w recenzji dla „Films in Review” przyznawał, że „rola odchodzącego na emeryturę zwiadowcy armii jest idealna dla Gregory’ego Pecka, którego umiejętność okazywania siły moralnej i współczucia to jedna z najbardziej inspirujących rzeczy, jakie oferuje dzisiejszy ekran”. Vincent Canby z „The New York Timesa” oceniał, że „Peck był tak śmiertelnie poważny, że wydaje się, iż myśli o swoich obowiązkach w zarządzie American Film Institute [AFI], a nie o przetrwaniu”. W dalszej części dodał, że mimo iż w filmie jest kilka uroczych, indywidualnych rzeczy, jak szerokie, zachodnie krajobrazy – to posuwa się on naprzód z większą godnością niż ekscytacją. „Całkiem świadomie Mulligan i Alvin Sargent, którzy napisali scenariusz, skupili się na biednych białych, ale niestety żaden z nich nie jest szczególnie interesujący. Pozostają zarysami postaci – samotny pogranicznik, kobieta, która przeszła przez niewypowiedziane (przynajmniej w tym obrazie) okropności, aby przetrwać indiańską niewolę, oraz małego chłopca rozdartego między dwiema kulturami” – podsumował.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Był tu Salvaje · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.