W transliteracji z pisma klinowego imię to zapisywane jest po sumeryjsku dlugal.gin („boski Sargon”). Jego akadyjskim odpowiednikiem jest imię Šarru-kīn lub Šarru-kēn. Zarówno sumeryjskie jak i akadyjskie imię tłumaczyć można jako „król jest prawy/prawowity”hasło Sargon, w: P. Bienkowski, A. Millard (red.), Dictionary of the Ancient Near East, British Museum Press, Londyn 2000, s. 251.. W późniejszych asyryjskich tekstach imię tego władcy nie jest już poprzedzone boskim determinatywem (np. Šarru(lugal)-ki-in w Asyryjskiej liście królów czy Šarru(lugal)-ke-en w inskrypcji króla Aszur-rem-niszeszuA.K. Grayson, Assyrian Rulers ..., s. 101.).
Tytulatura W inskrypcji na swej pieczęci cylindrycznej, której gliniane odciski odnaleziono w asyryjskiej kolonii kupieckiej w Kanesz, Sargon I nosi tytuł „zarządcy/namiestnika (boga) Aszura” (énsi da-šùr).
Dynastia Sargon I jest szóstym znanym władcą Aszur należącym do tzw. „dynastii Puzur-Aszura I”. W inskrypcji na swej pieczęci cylindrycznej, której gliniane odciski odnaleziono w asyryjskiej kolonii kupieckiej w Kanesz, nazywa on siebie „synem Ikunuma”.