Otto Klemperer (ur. 14 maja 1885 we Wrocławiu, zm. 6 lipca 1973 w Zurychu) – niemiecki dyrygent.
Życiorys Był synem drobnego handlowca. Jego kuzynem był lekarz Georg Klemperer. Podstawy edukacji muzycznej otrzymał od matki, później uczył się w Konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem u Jamesa Kwasta (fortepian) i Iwana Knorra (teoria). Następnie studiował kompozycję i dyrygenturę u Hansa Pfitznera w Berlinie. Zadebiutował jako dyrygent w 1906 roku, prowadząc wykonanie Orfeusza w piekle w reżyserii Maxa Reinhardta. W 1905 roku poznał Gustava Mahlera, który wywarł wielki wpływ na jego drogę artystyczną. W 1907 roku z polecenia Mahlera został chórmistrzem, a następnie dyrygentem Deutsches Landestheater w Pradze. Pomagał kompozytorowi w przygotowaniu monachijskiej premiery jego VIII Symfonii w 1910 roku. W latach 1910–1912 był dyrygentem opery w Hamburgu, skąd musiał odejść w atmosferze skandalu z powodu romansu ze śpiewaczką Elisabeth Schumann. W kolejnych latach działał jako dyrygent w Wuppertalu (1913–1914) i Strasburgu (1914–1917). W 1917 roku z polecenia Pfitznera został dyrygentem opery w Kolonii, gdzie m.in. poprowadził niemiecką premierę Katii Kabanowej Leoša Janáčka. Od 1924 roku był dyrektorem muzycznym opery w Wiesbaden.