Felczak nie tylko organizował i nadzorował pracę kurierów, ale i sam, gdy wymagała tego sytuacja, wielokrotnie udawał się do kraju, kontaktując się z Delegatem Rządu, przywódcami stronnictw, przenosząc pocztę i pieniądze. Wiadomo, że przekraczał zielone granice kilkadziesiąt razy. Szczególnie odpowiadała mu droga przez Rożniawę (Rozsnyó)–Tatry–Zakopane, którą pokonywał w towarzystwie tatrzańskiego przewodnika Józefa Krzeptowskiego. W 1941 został zatrzymany w Budapeszcie, jednak dzięki swoim węgierskim znajomościom udało mu się wydostać z aresztu.

Na przełomie 1941 i 1942 Felczak zainicjował utworzenie sztafety łącznościowej, która aż do wiosny 1944 umożliwiała regularne przerzuty poczty (raz w miesiącu) między Warszawą a Budapesztem. Każdy z pięciu odcinków sztafety obsługiwała osoba mająca stosunkową swobodę poruszania się po przydzielonym fragmencie trasy. On sam, mając węgierskie papiery i znając doskonale węgierski, obsługiwał odcinek Budapeszt–Koszyce (lub Rożniawa). Rejonem przekraczania granicy Generalnego Gubernatorstwa i Słowacji były początkowo okolice Piwnicznej, potem Orawa.

Oprócz służby kurierskiej zajmował się także działalnością informacyjną.