Po ostatecznym zwycięstwie nad rodem Taira w 1185 roku (bitwa w zatoce Dan-no-Ura) Yoritomo Minamoto otrzymał od dworu szerokie uprawnienia dotyczące m.in. wojskowych i policyjnych funkcji państwowych oraz ulg podatkowych od zysków z shōenów. W 1190 roku przyznano mu tytuły: naczelnego gubernatora wojskowego (sō-shugo) i naczelnego komisarza ds. posiadłości ziemskich (sō-jitō), a w 1192 roku – shōguna.
Nowi urzędnicy wojskowi, mianowani przez Yoritomo spośród jego wasali, nie usunęli istniejącej administracji cywilnej w prowincjach ani aparatu zarządczego shōenów, lecz działali równolegle z nimi. Doprowadziło to do utworzenia krajowej sieci powiązań i przekształcenia się sztabu w Kamakurze z regionalnego ośrodka władzy w ogólnopaństwowy.
Yoritomo Minamoto skonsolidował władzę i utworzył nowy rząd w swoim rodzinnym mieście Kamakura. Sposobem rządów wzorował się na rodzie Fujiwara – stworzył: Urząd ds. Samurajów (Samurai-dokoro, służył kontroli wasali, rozwinął się z czasem w naczelny sztab wojskowy i policyjny);