Podczas regencji Hōjō, w 1225 roku ustanowiono Radę Naczelną (Hyōjōshū). W jej skład wchodzili: shikken (regent Hōjō jako przewodniczący), szefowie wszystkich organów bakufu oraz niektórzy przywódcy wpływowych rodów wasalnych. Było to zarówno ciało doradcze wojskowych, jak i trybunał, który przejął część funkcji Monchūjo. Zaowocowało to m.in. powstaniem w 1232 roku kodeksu Jōei shikimoku („Zbiór przepisów ery Jōei”), który odzwierciedlał gruntowną zmianę rządów: z dworskich na wojskowe. Był to dokument, który szczegółowo określał m.in. obowiązki gubernatorów wojskowych i zarządców majątków ziemskich, sposoby rozwiązywania konfliktów w sprawie ziemi, a także opisywał sposoby zarządzania dobrem dziedzicznym. Dla tych, którzy naruszali przepisy, były w nim dokładnie określone kary. Kodeks ten przetrwał przez następne 635 lat.
Inwazje mongolskie
Ważnymi wydarzeniami z historii okresu było odparcie dwóch inwazji Mongołów na Japonię. W 1268 roku do dworu w Japonii dotarła informacja o nowym reżimie Mongołów w Dadu (ob. Pekin). Mongolski przywódca, Kubilaj-chan, zażądał, aby Japonia zapłaciła okup i groził reperkusjami w razie odmowy. Japonia odrzuciła ultimatum i poczęła przygotowywać obronę na wyspach.