Konfiguracja sygnalizacji świetlnej była w gestii departamentu transportu stanu Illinois, a konfiguracja urządzeń SSP należała do kompetencji Union Pacific.

Pojawiły się doniesienia, iż pierwotnie sygnalizacja świetlna była skonfigurowana w taki sposób, aby kierujący jadący od przejazdu kolejowo-drogowego mieli bezpieczny margines, umożliwiający im opuszczenie przejazdu, lecz kilka miesięcy przed wypadkiem konfiguracja uległa zmianie, w wyniku której dodano cykl pieszy, co nastąpiło z pominięciem konsekwencji dla kierujących jadących od strony Algonquin Road. Podczas porannego szczytu sygnalizatory świetlne dla pieszych w stanie zasadniczym stale nadawały sygnał „przechodź”. Cykl jest przerywany w momencie wykrycia pociągu, co zajmowało 12 sekund czasu ostrzegania przez urządzenia przejazdowe. W maju 1996 roku wieś Fox River Grove przeprowadziła badanie, w wyniku którego ustalono, iż przejścia dla pieszych na tym skrzyżowaniu były bardzo rzadko używane. Pracownicy departamentu transportu, którym powierzono zadanie konfiguracji sygnalizacji świetlnej, powinni być świadomi, iż stałe nadawanie sygnału „przechodź” przynosiło znaczne ryzyko i praktycznie żadnych korzyści, i tym samym nie powinni byli zezwolić na nadawanie sygnału „przechodź” w stanie zasadniczym sygnalizacji.