W przybliżeniu u 30% pacjentów z tularemią wrzodowo-gruczołową i u 80% pacjentów z tularemią tyfoidalną rozwija się zapalenie płucEvans ME, Gregory DW, Schaffner W, McGee ZA. Tularemia: a 30-year experience with 88 cases. Medicine 1985;64:251-69..
Leczenie Lekiem z wyboru w leczeniu tularemii jest streptomycyna w dawce 7,5–10 mg na kg masy ciała. Wśród innych skutecznych antybiotyków można wymienić: gentamycynę, tetracykliny, chloramfenikol, ryfampicynę. Streptomycyna i gentamycyna są skuteczne przy podawaniu paranteralnym przez okres od 10 do 21 dni.
Przy odpowiednim leczeniu przeciętny odsetek śmiertelności wynosi od 1 do 2,5%. Profilaktyka poekspozycyjna jest trudna; zalecana jest tetracyklina podawana w ciągu 24 godzin po ekspozycji aerozolowej i kontynuowana przez dwa tygodnie. Badania prowadzone w USA w czasie programu ofensywnego wykazały, że szczepionka z martwych bakterii jest nieskuteczna przeciw ekspozycji aerozolowej.
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Tularemia Tularemia, postać wrzodziejąco-węzłowa Tularemia, postać oczno-węzłowa Tularemia płucna Tularemia, postać żołądkowo-jelitowa Tularemia uogólniona Tularemia, nie określona Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby zakaźne zwierząt Kategoria:Choroby bakteryjne Kategoria:Choroby odkleszczowe Kategoria:Choroby odzwierzęce