Olga Przyłęcka (ur. około 1894, zm. 14 września 1944 w Warszawie) – polska nauczycielka, uczestniczka powstania warszawskiego, cywilna ofiara upamiętniona w Parku Kaskada w Warszawie.
Życiorys mały|Fragment muru z tablicą upamiętniającą 40 cywilnych ofiar pacyfikacji powstania warszawskiego rozstrzelanych przez Niemców 14 września 1944 r. (Park Kaskada) Była córką Jerzego i Heleny małżonków Hupków. Mimo rumuńskiego pochodzenia zaaklimatyzowała się w Polsce i aktywnie włączyła w życie lokalnej społeczności. Wraz z mężem Henrykiem, inżynierem, który pracował w Miejskiej Stacji Doświadczalnej Oczyszczania Ścieków na Kaskadzie, mieszkała w domu u wylotu ul. Kolektorskiej (posesja nr 24/1). Był to dom pracowników wodociągów miejskich. Wcześniej małżonkowie mieszkali na Żoliborzu Urzędniczym. Mieli syna Stanisława (ur. 1920), który wraz z ojcem wziął udział w powstaniu warszawskim. Obaj przeżyli. mały|Napis na murze upamiętniający Olgę Przyłęcką Była nauczycielką. Doskonale znała język niemiecki. W czasie powstania warszawskiego została w domu. Zorganizowała w nim punkt sanitarny i opiekowała się rannymi (nie wiadomo, czy powstańcami, czy ludnością cywilną). Zginęła podczas próby ratowania grupy ludności z Marymontu (m.in.