Maszyna została następnie zgłoszona do udziału w II Krajowym Konkursie Awionetek. W przeprowadzonych w dniach od 29 października do 1 listopada 1928 roku w Warszawie zawodach wzięło udział 14 samolotów ze zgłoszonych 16. Konkurs zakończył się zwycięstwem samolotów konstrukcji braci Stanisława i Mieczysława Działowskich (DKD-IV zajął pierwsze miejsce, DKD-III był trzeci, zaś DKD-IV bis piąty), a Skraba ST-3 (z numerem startowym 13) pilotowany przez pilota o nazwisku Łopaczyński w klasyfikacji końcowej wywalczył 10. lokatę z wynikiem 220,6 punktu. ST-3 w sześciokrotnym przelocie na trasie Warszawa – Piaseczno osiągnął czas 1 godziny 43 minut i 59 sekund (średnia prędkość 104 km/h), co było ósmym czasem; osiągnął siódmy wynik w próbie najkrótszego startu (po rozbiegu wynoszącym 90 metrów), był pierwszy (ex aequo z WZ-XI Kogutek) w próbie najkrótszej drogi lądowania (z dobiegiem 70 metrów), zajął przedostatnią lokatę w prędkości wznoszenia w ciągu 30 minut (osiągając pułap 950 metrów), nie biorąc udziału w próbie demontażu i montażu. Za zwycięstwo w konkurencji najkrótszej drogi lądowania pilot otrzymał nagrodę Ministra Komunikacji w wysokości 750 zł.
Bolesław Skraba miał zamiar wykonać na ST-3 rekordowy lot długodystansowy, jednak nie doszło to do skutku.