Podwozie stałe, dwukołowe, osiowe, wykonane z rur stalowych, osłonięte blachą aluminiową, amortyzowane gumą; z tyłu znajdowała się płoza ogonowa, amortyzowana sznurem gumowym. Rozstaw kół wynosił 1,4 metra.
W pierwszej wersji samolotu napęd stanowił chłodzony powietrzem 6-cylindrowy silnik gwiazdowy o mocy 33 kW (45 KM), napędzający stałe, drewniane, dwułopatowe śmigło ciągnące. Później zamontowano chłodzony powietrzem 9-cylindrowy silnik gwiazdowy o mocy 29 kW (40 KM) przy 2000 obr./min i masie 75 kg. Obciążenie mocy wynosiło 11 kg/KM z silnikiem Anzani i 10,5 kg/KM z silnikiem Salmson. Zbiornik paliwa zabudowany był w kadłubie, początkowo na spodzie, a później na przodzie za silnikiem.
Prędkość maksymalna wynosiła 130 km/h z silnikiem Anzani i 120 km/h z silnikiem Salmson, prędkość przelotowa odpowiednio 110 i 104 km/h, zaś prędkość minimalna odpowiednio 68 i 66 km/h. Przelotowe zużycie paliwa z silnikiem Anzani wynosiło 19 litrów/h, a z silnikiem Salmson 12 litrów/h. Maszyna osiągała pułap 1000 metrów z prędkością wznoszenia wynoszącą 1 m/s. Zasięg z silnikiem Anzani wynosił 150 km, zaś z silnikiem Salmson 100 km.