Eberhard Schaefer (ur. 23 sierpnia 1924, zm. 9 kwietnia 1944) – niemiecki lotnik bombowy, służył podczas II wojny światowej.
Życiorys Urodził się w Magdeburgu (w dzielnicy Sudenburg), następnie jego rodzina przeprowadziła się do Detmold. Interesując się lotnictwem, ukończył w wieku 15 lat kurs szybowcowy. Podczas II wojny światowej, 1 grudnia 1941 ochotniczo zgłosił się do niemieckiego lotnictwa Luftwaffe. Po podstawowym szkoleniu w Detmold, w lutym 1942 trafił do szkoły oficerskiej w Dreźnie, którą ukończył uzyskując odznakę pilota 26 listopada 1942. W stopniu chorążego (Fähnrich) następnie do marca 1943 dalej szkolił się w Kołobrzegu (wówczas Kolberg).
Na początku czerwca 1943 Schaefer w stopniu podporucznika (Leutnant) został skierowany na front wschodni, do eskadry bombowej 5./KG51 (II. Gruppe) stacjonującej koło Rosławia w obwodzie smoleńskim. Latał tam jako pilot bombowca Junkers Ju 88 w misjach bojowych, w tym przeciwpartyzanckich. 18 września 1943]jego dywizjon został przeniesiony do Salonik w Grecji, bombardując cele na opanowanych przez aliantów wyspach Leros, Samos, Kos i Chios i atakując żeglugę. Za intensywną służbę - wykonanie w ciągu niecałych trzech miesięcy służby bojowej 110 lotów bojowych, w październiku nadano mu złotą odznakę latania operacyjnego (Frontflugspange).