Planowane rozmieszczenie armii było następujące: 1 Grupa Armii miała za zadanie obronę Słowenii, północnej Chorwacji i Slawonii; 2 Grupa Armii była rozmieszczona na zachód od Belgradu i miała bronić Wojwodiny i północnej Serbii; 3 Grupa Armii była rozlokowana na południu kraju – w Macedonii i południowej Serbii; 5 Armia broniła granicy z Bułgarią; 6 Armia osłaniała stolicę kraju.

Sytuacja Grecji wydawała się dużo lepsza. Przez ostatnich pięć miesięcy skutecznie radziła sobie z włoską agresją. W związku z tym Armie Epiru oraz Zachodniej Macedonii były w pełnej gotowości bojowej i co więcej, odnosiły sukcesy. Od strony Bułgarii kraj chroniła linia fortyfikacji, zwana linią Metaksasa, którą obsadzała Armia Wschodniej Macedonii. Sytuacja jednak diametralnie się zmieniła w obliczu pokojowego lub zbrojnego zajęcia przez Niemcy Jugosławii. Granica z Jugosławią stanowiła teraz najsłabszy odcinek greckiej obrony. Stacjonujące tam oddziały Armii Środkowej Macedonii nie miałyby najmniejszych szans w walce z niemieckimi jednostkami pancernymi, tym bardziej, że na etacie greckiej dywizji piechoty nie było żadnych armat ppanc.