Gajusz Flaminiusz, łac. Caius Flaminius (III/II w. p.n.e.) – rzymski polityk, konsul w 187 roku p.n.e.
Był synem Gajusza Flaminiusza Neposa. Brał udział w II wojnie punickiej, w której śmierć w bitwie nad jeziorem Tranzymeńskim poniósł jego ojciec. W 210 roku walczył w Hiszpanii w szeregach armii pod dowództwem Publiusza Korneliusza Scypiona.. Uczestniczył w zdobyciu Nowej Kartaginy, a następnie, będąc kwestorem, spisał zawartość kartagińskiego skarbca, który wpadł w ręce Rzymian po zajęciu miasta; ..
Po zakończeniu wojny piastował kolejno urzędy edyla i pretora. Wedle przekazu Liwiusza, w 196 roku pełniąc pierwszy z nich, rozdysponował wśród obywateli znaczne ilości zboża po niskiej cenie, zaś trzy lata później, jako pretor, poprowadził zwycięską kampanię przeciw zbuntowanej ludności w prowincji Hiszpania Bliższa.. W trakcie tych walk zwrócił się do senatu z prośbą o przysłanie w charakterze wsparcia jednego z legionów miejskich, lecz nie uzyskał takiej pomocy. W Hiszpanii pozostał do 190 roku..