W podsumowaniu autor stwierdza, iż „pięć lat temu Take London wydawałby się sprytnie innowacyjny, ale wszystko to zostało już zrobione wcześniej”.
Adam Webb z BBC jest przekonany, że Take London to „godny następca Something Wicked This Way Comes, klasycznej brit-hopowej deklaracji Herbalisera z 2002 roku”. Gościnnie występujący wokaliści są „najwyższej jakości”, zaś produkcja Jake’a Wherry’ego i Olliego Teeby „zawsze jest realizowana z godnym podziwu poziomem dowcipu, polotu i stylu”. Za najmocniejsze punkty duetu autor uważa utwory instrumentalne: „Sonofanothamutha” i „Song For Mary”, będące „przypuszczalnie tym, co Wherry i Teeber robią najlepiej”. Cały album jest – jego zdaniem „zwięzły i funkowy, powolny i kołyszący – można by uwierzyć, że Cool Britannia zmartwychwstała”.
Wkład wokalistów do Take London docenia również John Bush z AllMusic, dając jako przykład Jean Grae oraz Rootsa Manuvę. W podsumowaniu autor zauważa, że „talenty wszystkich zaangażowanych (zwłaszcza Wherry’ego i Teeby) wywindowały tę płytę na szczyt”.
Listy tygodniowe +2005KrajListaPozycja Francja SNEP 58 Wielka Brytania UK Independent Albums 13 Wielka Brytania UK Hip Hop and R&B Albums 18 Wielka Brytania Official Vinyl Albums 14
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Albumy The Herbaliser Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2005 Kategoria:Albumy Ninja Tune Kategoria:Albumy hip-hopowe Kategoria:Albumy triphopowe