Gdy w maju 1993 w Sejmie głosowano wotum nieufności dla rządu Hanny Suchockiej, posłowie UPR poparli ten wniosek. Głosowanie przeciw wotum posłowie UPR uzależnili od zagwarantowania przez rząd przeprowadzenia reprywatyzacji lub obniżenia stawki podatku VAT. Rząd odmówił przyjęcia tego warunku, po czym upadł większością 1 głosu.

W Sejmie I kadencji lider UPR oprócz swoich działań zasłynął wieloma barwnymi wypowiedziami. Wyrażenie „rząd rżnie głupa” weszło na trwałe do języka polskiegoRząd rżnie głupa, „Wprost”, nr 24/2004 (1124)..

Działalność w latach 1993–2009 thumb|left|Wojciech Popiela na konwencji wyborczej LPR (2007) W wyborach parlamentarnych w 1993 na UPR oddano 438 559 głosów (3,2%). Jednak mimo znacznego wzrostu poparcia, UPR nie wprowadziła do parlamentu ani jednego przedstawiciela (były to pierwsze wybory parlamentarne, w których wprowadzono pięcioprocentowy próg wyborczy). W czerwcu 1995 do UPR wstąpił poseł Jan Skrobisz wybrany z listy KPN (przechodząc z BBWR).

Podczas wyborów prezydenckich w 1995 Janusz Korwin-Mikke uzyskał 428 969 głosów (2,4%).