lokatą.
24 marca 1939, w czasie mobilizacji niejawnej, został wyznaczony na stanowisko oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 20 Dywizji Piechoty. Na tym stanowisku wziął udział w kampanii wrześniowej 1939. Walczył w bitwie pod Mławą, nad Narwią i w obronie Warszawy. 28 września 1939, po kapitulacji załogi stolicy, dostał się do niewoli niemieckiej. Początkowo został osadzony w Oflagu IV A Hohnstein. Wiosną 1940 został przeniesiony do Oflagu II B Arnswalde, a jesienią tego roku do Oflagu II C Woldenberg (numer jeniecki „49217”). Tam w październiku 1944 został aresztowany za pracę konspiracyjno-wojskową i przekazany Gestapo. Po czternastu dniach, spędzonych w więzieniach w Pile i Szczecinie, został skierowany do obozu pracy przymusowej w Policach. 20 lutego 1945 został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. 2 maja 1945 pod Schwerinem został uwolniony.