W 1906 gmina żydowska wybudowała kaplicę i budynek bramny na cmentarzu. W 1907 do Królewskiego Gimnazjum w Prudniku uczęszczało 7 żydowskich uczniów, a w 1911 – 8. Na przełomie XIX i XX wieku Żydzi zaczęli migrować do dużych miast, jak Wrocław i Berlin. W związku z tym, ich liczba w Prudniku zmalała – w 1910 było ich 114. W 1914 na własność synagogi w Prudniku przeszły judaika z Białej, w której w tymże roku rozwiązano gminę żydowską. Równocześnie prudnicka gmina żydowska została właścicielem synagogi w Białej. Max Pinkus przewodził prudnickiej gminie żydowskiej od 1920 do swojej śmierci w 1934. W 1928 kantorem w prudnickiej synagodze był Loewenstein. Na czele Kolegium Reprezentantów stał nadsekretarz katastralny Julius Adler. W ramach gminy funkcjonowało stowarzyszenie dobroczynne Gemilus Chesed, kierowane przez Ernsta Fränkla, oraz stowarzyszenie obywateli niemieckich wyznania mojżeszowego, którym kierował lekarz Adolf Wolff.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Żydów w Prudniku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.