Nanobiowęgiel (n-BC, ang. nanobiochar) – to forma biowęgla (BC), która została poddana dodatkowej obróbce w celu uzyskania cząstek na poziomie nanometrycznym (<100 nm). Podobnie jak tradycyjny biowęgiel to forma węgla drzewnego wykonana z biomasy, takiej jak odpady rolnicze, obornik zwierzęcy lub osady ściekowe itp. podczas procesu pirolizy. Nanobiowęgiel to materiał o rozmiarze cząstek poniżej 100 nm, charakteryzujący się lepszymi właściwościami fizycznymi, chemicznymi i powierzchniowymi.

Produkcja nanobiowęgla Istnieje sześć typowo stosowanych metod przygotowania n-BC, które są odpowiednie dla różnorodnych źródeł biomasy, jednakże zawierają pewne wspólne etapy takie jak, mielenie, rozdrabnianie czy przesiewanie. Do wytwarzania n-BC najczęściej stosuje się metody, takie jak mielenie kulowe, wirowanie, piroliza mikrofalowa, dezintegracja przez sonikację i obróbka termiczna typu flash. Jednakże spośród tych technik, mielenie kulowe cieszy się największym uznaniem do produkcji n-BC, dzięki niskiemu kosztowi oraz eliminacji konieczności stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych.