Kazimierz Czartoryski (ur. 4 marca 1674 w Warszawie, zm. 31 sierpnia 1741 w Warszawie) – książę na Klewaniu i Żukowie, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Michała Jerzego Czartoryskiego i Joanny Olędzkiej. W 1695 był posłem na Sejm z ziemi liwskiej. Poseł sejmiku wołyńskiego na sejm konwokacyjny 1696 roku. Po zerwanym sejmie konwokacyjnym 1696 roku przystąpił 28 września 1696 roku do konfederacji generalnejKonfederacya Generalna Ordinvm Regni & Magni Dvcatus Lithvaniæ Po niedoszłey Konwokacyey głowney Warszawskiey umowiona Roku Pańskiego 1696. dnia 29 Miesiąca Sierpnia, , [b.n.s.]. 5 lipca 1697 roku podpisał w Warszawie obwieszczenie do poparcia wolnej elekcji, które zwoływało szlachtę na zjazd w obronie naruszonych praw Rzeczypospolitej. W 1699 roku został podczaszym wielkim litewskim, w latach 1707–1709 był podskarbim wielkim litewskim, z nominacji króla polskiego – Stanisława Leszczyńskiego. Następnie w latach 1712–1724 był podkanclerzym litewskim, a od 1724 kasztelanem wileńskim. Był także starostą krzemienieckim, wieliskim, uświackim.