Nowy kościół ewangelicki powstał najprawdopodobniej w latach 1873-1874 na miejscu wcześniejszego domu modlitwy, dzięki ogromnemu zaangażowaniu ówczesnego właściciela Hansa Heinricha Bolka XIV von Hochberg. Jako patron poniósł on największe koszty budowy. Wzorem stała się katedra cesarska w Spirze, która w roku 1981 została wpisana przez UNESCO na światową listę dziedzictwa kulturowego. Nowa budowla powstała z kamienia. Jej dach z dwiema wieżami pokryto szarym łupkiem. Na nich wisiały trzy dzwony. W czasie I wojny światowej dwa z nich, wraz z kilkoma piszczałkami organowymi, zabrano jako materiał dla potrzeb przemysłu zbrojeniowego. W latach 1923 i 1928 otrzymała Roztoka dwa nowe dzwony, które ponownie w roku 1943 skonfiskowano w celach wojennych. Do dzisiaj dzwoni ten pozostały. Wcześniej przed wejściem do kościoła znajdowała się skrzyneczka z napisem: „Pomóż biednym”, którą po mszy zabierano. W tym czasie obok bramy kościelnej mieszkał stróż. Z jego domu na kościół wychodziło małe okienko, gdzie parafianie mogli rozmieniać pieniądze.