Tenże Bethaus został upamiętniony w roku 1748 przez Friedricha Bernharda Wernera na rysunkach. W roku 1820 dobudowano wieżę z dwoma dzwonami. Fundatorem dzwonów stał się hrabia Hans Melchior Julius von Schweinitz z Kłaczyny. W roku 1742 powstaje, obok już istniejących katolickich, ewangelicka szkoła i plebania.
Wejście Śląska pod panowanie Prus było motorem do zmian w rolnictwie. Zaczęto uprawiać roślinę, uważaną dotychczas za niejadalną, ziemniaki. Zakładano sady, łąki, hodowle owiec. W 1756 r. wieś liczyła 38 zagród rolnych. Majątek Hochbergów w 1765 r. wyceniono na 39 288 talarów. Mieszkało 17 kmieci, 16 zagrodników, 37 chałupników i 17 rzemieślników. Wówczas uważało się Roztokę za jedną z najbogatszych posiadłości w okolicy. Miała 557 mieszkańców, młyn wodny, 17 rolników, 16 ogrodników oraz pałac z folwarkiem (dominium). Z okazji 300. rocznicy Reformacji wieś otrzymała od panującego wówczas Hansa Heinricha X von Hochberg cmentarz ewangelicki. 1 listopada 1847 odbyła się duża uroczystość, podczas której został on poświęcony.