Po agresji ZSRR na Polskę przekroczył ze swoją jednostką granicę z Rumunią.
Przedostał się do Francji, po jej upadku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Do grudnia 1941 r. służył w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych. Następnie przeszedł przeszkolenie pilotażowe w 54. Operational Training Unit. Po jego ukończeniu został przydzielony do dywizjonu 307. W sierpniu 1943 r. został przydzielony do dywizjonu 305 i latał w załodze z sierż. nawig. Kazimierzem Iwachowem. W grudniu 1944 r. uległ wypadkowi podczas przymusowego lądowania po awarii silników.
22 lutego 1945 r. wziął udział w Operacji „Clarion" podczas której ponad 6000 alianckich samolotów atakowało niemieckie szlaki komunikacyjne. Jego samolot został uszkodzony podczas walki ale pilot zdołał doprowadzić go na jednym silniku na macierzyste lotnisko. Za ten lot został odznaczony Distinguished Flying Cross.
1 listopada 1945 r. objął dowództwo nad dywizjonem 305 i dowodził nim do rozwiązania w styczniu 1947 r. Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski i pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii.