W czasie przesłuchań Aliny oprawcy strzelali z rewolweru koło jej głowy, która bojąc się śmierci przekazała bolszewikom wszystkie znane sobie szczegóły organizacyjne POW. Kiedy Alina zaraziła się tyfusem plamistym, Maria opiekowała się nią całymi dniami z wielkim poświęceniem, a w nocy poddawana była przesłuchaniom.
W nocy z 23 na 24 grudnia 1919 Maria Kraśnicka oraz duża grupa peowiaków zostali rozstrzelani. Maria została stracona jako pierwsza, a później jej dwie córki. W maju 1920 do Żytomierza weszło Wojsko Polskie, które odnalazło mogiłę rozstrzelanych na cmentarzu prawosławnym. Dokonana została ekshumacja, a trumny z ciałami rozstrzelanych zostały 15 maja 1920 wystawione w katedrze i pochowane z honorami wojskowymi na cmentarzu katolickim w Żytomierzu we wspólnej Bratniej Mogile POW.
Maria Kraśnicka Dekretem Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z 17 maja 1922 ogłoszonym w Dz. Pers. MSWojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1923 „za wyjątkową pełną ofiarności i poświęcenia pracę oraz śmierć bohaterską” została na wniosek Komendanta KN III