Ikona Matki Bożej Wistyckiej mały|Ikona Matki Bożej Wistyckiej Ikona wistycka pochodzi z końca XV w. lub 1 poł. XVI w. Pod względem ikonograficznym odpowiada schematom wytworzonym na terenie Wielkiej Rusi, zwłaszcza w Nowogrodzie i potem w Moskwie, zaś sposobem interpretacji bliska jest stylowi malarstwa staroruskiego początku XVI wieku. Bliską analogię dla niej stanowi m.in. Jerozolimska Ikona Matki Bożej (w istocie Gruzińska) z cerkwi św. Barbary w Pińsku. Ikona ta pochodzi z podpińskiego klasztoru leszczyńskiego, a białoruscy autorzy upatrują najbliższej dla niej analogii w Hodegetrii z XV w., przechowywanej w moskiewskiej Galerii Trietiakowskiej. Ks. Michał Janocha wskazał na bliższą jeszcze analogię – Bielską Ikonę Matki Bożej, znajdującą się na swym pierwotnym miejscu, w cerkwi Narodzenia NMP w Bielsku Podlaskim, odległym od Wistycz jedynie o ok. 75 km. Obie ikony reprezentują nie tylko niemal identyczny układ kompozycyjny, pozwalający zidentyfikować je jako odwzorowanie ikony Gruzińskiej (Matka Boska Jerozolimska Ikona Matki Bożej stanowi jej lustrzane odbicie), ale mają zbliżone wymiary (147,5 × 92 wistycka;