Uświęcona ekologia () – to perspektywa filozoficzna głównie stosowana w zakresie ekologii oraz antropologii.Często podkreśla wzajemne powiązania wszystkich istot żywych i ekosystemów, traktując je jako część większej, zintegrowanej sieci. Może czerpać z różnych religijnych i rdzennych tradycji, które od dawna wyznają przekonanie o świętości natury i znaczeniu życia w harmonii z nią.
Historia dziedziny Uświęcona ekologia bierze swoje korzenie z etnobiologii i etnobotaniki, które zajmują się związkami człowieka i roślin – jak wpływają na siebie i nawzajem się kształtują. Tradycyjna wiedza ekologiczna długo nie wychodziła poza środowisko naukowe. Wzrost popularności tego tematu nastąpił w latach 90. XX wieku. Fikret Berkes tłumaczy to zjawisko m.in. występowaniem grupy naukowców specjalizujących się w dziedzinie uświęconej ekologii i tradycyjnej wiedzy ekologicznej, którzy równocześnie mają wpływ na politykę międzynarodową; równoległe nurty w innych dziedzinach naukowych;