Janusz Popko (ur. 1 listopada 1947 w Ełku) – polski lekarz, specjalista w zakresie ortopedii i traumatologii, profesor nauk medycznych.

Ukończył Liceum Pedagogiczne w Augustowie w 1967 i w tym samym roku został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. W latach 1969–1975 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Białymstoku – AMB (obecnie: Uniwersytet Medyczny – UMB).

Droga naukowa i specjalizacja Podczas studiów, pełnił funkcję starosty roku i jednocześnie od II roku uczestniczył w działalności koła naukowego przy Zakładzie Fizyki Lekarskiej AMB. Prowadził badania przy pomocy pierwiastków radioaktywnych, a wyniki swoich badań prezentował na konferencjach studenckich kół naukowych w kraju i na zjazdach międzynarodowych. W czasie tych zajęć przygotowywał materiał doświadczalny do rozprawy doktorskiej.

W 1977, na podstawie pracy pt. Biofizyczny opis wymiany jonów Na⁺ i K⁺ w chrząstce wzrostowej otrzymał stopień naukowy doktora nauk medycznych. W 1978 zdał egzamin na pierwszy stopień specjalizacji z zakresu chirurgii urazowo-ortopedycznej, a w 1981 – na drugi stopień.

Ukończył szkolenia specjalistyczne, m.in.