Zamek w Miednikach Królewskich () – zamek z początku XV wieku w Miednikach Królewskich na Litwie, dawna rezydencja króla Polski; zachowany w stanie ruiny, częściowo zrekonstruowany.
Historia Zamek zbudowano w końcu XIV lub na początku XV wieku, jednak dokładna data jego budowy nie jest znanaJ. Makarczyk, Miedniki Królewskie wczoraj i dziś, Vilnius 2022, s. 35.. Obiekt wzniesiono na wschód od Wilna przy drodze biegnącej w stronę Krewa i Mińska. W 1385 roku wojska zakonu krzyżackiego zdobyły i spustoszyły drewnianą warownię stojącą wcześniej w miejscu zamku, a wielki mistrz Konrad von Rotenstein urządził pod wałami turniej rycerski. W 1402 roku zamek był w posiadaniu księcia Witolda Kiejstutowicza i wtedy to w wyniku ataku litewskiego księcia Świdrygiełły i wspierających go Krzyżaków pod dowództwem Wilhelma von Helfensteina drewniany zamek został przypuszczalnie spalony. Nowy murowany zamek polecił zbudować z cegły i kamieni książę Witold Kiejstutowicz. Za panowania Kazimierza IV Jagiellończyka obiekt miał status królewskiej rezydencji, a Jan Długosz jako opiekun jego synów wspomniał, że była to ulubiona rezydencja króla. W 1432 dobra Miedniki otrzymał Jan Gasztołd, a następnie objęli je Ogińscy. Do zamku przyjeżdżał także m.in. Jan I Olbracht.