Wojna polsko-niemiecka (1157) lub Najazd Fryderyka Barbarossy na Polskę (1157) – konflikt zbrojny pomiędzy wojskami cesarza rzymskiego i króla niemieckiego Fryderyka I Barbarossy a książętami polskimi o przywrócenie Władysława II Wygnańca na tron Polski.
Kontekst W wyniku podziału Polski na dzielnice po śmierci księcia Bolesława Krzywoustego w 1138 roku, jego synowie doprowadzili do bratobójczej walki. Najstarszy z nich – Władysław, został wygnany z kraju przez stronników Bolesława Kędzierzawego.
Władysław, który znalazł ostatecznie schronienie na dworze cesarskim, próbował doprowadzić do niemieckiej interwencji w Polsce. Udało mu się to dopiero w 1157 roku, kiedy cesarzem był Fryderyk I Barbarossa. Cesarz na prośbę Wygnańca przedsięwziął wyprawę przeciwko państwu piastoskiemu.
Przebieg mały|Średniowieczne rycerstwo niemieckie. Armia Barbarossy wyruszyła z Halle na wschód 4 sierpnia 1157 roku, przemieszczając się przypuszczalnie starym szlakiem wypraw niemieckich przez Łużyce.