Prace murarskie nadzorował majster Józef Nieć z Dębiny Łętowskiej, robotami ciesielskimi zajmował się Ignacy Wszołek z Wierzchosławic, a pracami stolarskimi Władysław Lenik z Wojnicza. 24 września 1924 budynek został uroczyście oddany do użytku. W uroczystości wzięło udział wiele znaczących osobistości ze świata polskiej polityki, w tym marszałek Sejmu Maciej Rataj. Miało to związek ze świętowaniem 35 lat działalności politycznej Jakuba Bojki i Andrzeja Średniawskiego. Budynek został wzniesiony na potrzeby gminy. Na parterze znajdowała się przestronna sala zebrań i dwa pokoje, a na piętrze gabinet wójta, kancelaria gminna i pomieszczenia mieszkalne. Domem Ludowym administrował komitet wybierany przez Radę Gminy.
Dom Ludowy stał się centrum kulturalnym Wierzchosławic, kilka razy w roku odbywały się w nim przedstawienia amatorskiego teatru ludowego, które prowadził wraz z żoną Adolf Kaliciński, miejscowy nauczyciel. Poprzez kulturę starano się budować świadomość obywatelską chłopów. W dwudziestoleciu międzywojennym w budynku działalność prowadziło koło organizacji młodzieżowej, szkoła, ochotnicza straż pożarna i kasa zapomogowo-pożyczkowa. W 1931 roku Wincenty Witos przestał pełnić funkcję wójta i prężna działalność Domu Ludowego stopniowo zanikała.