thumb|Grób J. Barzeckiego i jego matki na cmentarzu w Rzeszowie Józef Barzycki (ur. 14 kwietnia 1841, zm. 9 grudnia 1908 w Rzeszowie) – lekarz galicyjski.

Życiorys Urodził się 14 kwietnia 1841 w rodzinie Adama herbu Nieczuja, milicjanta w Wolnym Mieście Krakowie i jego żony Joanny z domu Gotz. Ukończył studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1866 a po dwóch latach został magistrem położnictwa i doktorem chirurgii.

Odbył praktykę w szpitalu św. Łazarza w Krakowie i w latach 1868-78 pracował na Kresach Wschodnich. W 1878 osiedlił się w Rzeszowie i pracował jako lekarz powiatowy. Należał do założycieli Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich i przez kilka kadencji był przewodniczącym sekcji rzeszowskiej. Brał czynny udział w życiu społecznym miasta, należał do wielu organizacji społecznych m.in.: Macierz Szkolna, Towarzystwa Oświaty, Towarzystwa Pedagogicznego, Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" oraz był prezesem Kółka Literacko-Muzycznego.

Zmarł w Rzeszowie 9 grudnia 1908 i pochowany został wraz ze swoją matką na Starym Cmentarzu w Rzeszowie.

Twórczość Józef Barzycki był autorem kilku opublikowanych prac dotyczących higieny, epidemiologii i statystyki:

"Pouczenie o postępowaniu podczas panującej cholery";