22 marca 2010 ogłoszony biskupem diecezji Chelmsford, urząd objął 6 października 2010, a 27 listopada 2010 odbył ingres do katedry w Chelmsford. 25 marca 2014 wprowadzony do Izby Lordów jako jeden z lordów duchownych.
W grudniu 2019 ogłoszony następcą abpa Johna Sentamu jako arcybiskup Yorku i prymas Anglii. 11 czerwca 2020 jego nominacja przez królową Elżbietę II została formalnie zatwierdzona przez kapitułę katedralną w Yorku. W niedzielę, 18 października 2020, odbył ingres do York Minster.
W 2023 arcybiskup określił tekst modlitwy Ojcze nasz jako problematyczny ze względu na jego patriarchalny wydźwięk. Jego wypowiedź spotkała się z aprobatą m.in. walijskiej posłanki Partii Pracy , lecz została skrytykowana przez środowiska konserwatywne, które podkreśliły biblijną genezę słów modlitwy.
7 stycznia 2025 tymczasowo objął funkcję duchowego przywódcy Kościoła Anglii po rezygnacji arcybiskupa Canterbury Justina Welby’ego, którą sprawował do momentu zatwierdzenia wyboru nowej arcybiskup Sarah Mullally 28 stycznia 2026.
Życie prywatne Ma żonę Rebeccę i trzech synów.
Przypisy
Kategoria:Arcybiskupi Yorku Kategoria:Członkowie Izby Lordów Kategoria:Duchowni anglikańscy Kategoria:Urodzeni w 1958