Metoda Sangera, metoda dideoksy – jeden ze sposobów sekwencjonowania DNA, stanowiący (z różnymi modyfikacjami) podstawę odczytywania sekwencji DNA, polegający na kopiowaniu, katalizowanym przez polimerazę DNA, badanej cząsteczki DNA w warunkach in vitro.
Za opracowanie tej metody Frederick Sanger otrzymał w 1980 roku nagrodę Nobla.
Opis metody Przebieg reakcji można podzielić na pięć etapów: preparatywny PCR – otrzymanie homogennego DNA denaturacja – otrzymanie jednoniciowej matrycy synteza nowych nici z użyciem dNTP w dużym nadmiarze i niewielkiej ilości ddNTP (trifosforanów dideoksynukleozydów) oraz startera elektroforeza na żelu poliakrylamidowym ze stałym stężeniem środka denaturującego analiza prążków.
Istotnym elementem metody Sangera jest otrzymywanie populacji cząsteczek DNA będących komplementarnymi kopiami matrycy i zakończonych jednego rodzaju nukleotydem. Reakcja przeprowadzana jest w czterech wersjach (probówkach), w każdej z nich przy wykorzystaniu próbki tego samego badanego DNA, ale różnych odczynników. Powielanie cząsteczki DNA matrycowego (badanego) przeprowadza się w mieszaninach reakcyjnych zawierających wszystkie substraty niezbędne dla polimerazy DNA i jeszcze jeden substrat nietypowy.