Górzna przyjęła propozycję, działalność konspiracyjną odbywała pod pseudonimem „Sonia”. Była jedną z pierwszych osób działających w pionie wytwórczym. Oficjalnie zatrudniona była jako asystentka w prywatnym gabinecie lekarskim dra Witaszka. Rodzina Górznej również dołączyła do grupy konspiracyjnej.
W łazience mieszkania rodziny Górznych, mieszczącego się przy ul. Blumenstrasse (Kwiatowa) 6 urządzono jedno z pierwszych laboratoriów chemicznych, w których powstawały środki trujące, wykorzystywane do dywersyjnych działań witaszkowców. Górzna wraz z narzeczonym – Henrykiem Rakowskim asystowała Henrykowi Güntherowi w przygotowywaniu. W domowym tajnym laboratorium Górzna pracowała nad produkcją środków trujących i toksycznych do akcji sabotażowych, a także hodowlą kultur bakterii m.in. tyfusu i wąglika. Te pochodziły z Zakładu Mikrobiologii Uniwersytetu Poznańskiego, skąd zostały potajemnie wykradane przez działającą w Związku Odwetu Helenę SiekierskąGrochowina S., Kromp D. (red.), Służba Polek na frontach II wojny światowej 11: Sylwetki Kobiet-żołnierzy (III), Toruń: Fundacja Generał Elżbiety Zawackiej, 2012, s. 473, ISBN 978-83-88693-28-1..