Stanisław Szostak ps. „Jadzin”, „Stach” (ur. 10 listopada 1924 w Ignalinie zm. 17 września 2025) – kapitan Armii Krajowej, żołnierz Wachlarza, członek ruchu oporu podczas II wojny światowej, żołnierz wyklęty.
Skazany przez władze komunistyczne Polski Ludowej na karę 15 lat pozbawienia wolności. Zwolniony warunkowo w 1956. Unieważnienie wyroku nastąpiło w 1990. W 2006 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Życiorys Młodość Rodzicami Stanisława byli Kazimierz i Aniela z domu Witkowska. Ojciec pochodził z rodziny kolejarskiej, pracował na stanowisku zwrotniczego na stacji kolejowej Ignalino kolei Warszawsko-Petersburskiej. W trakcie I wojny światowej został ewakuowany do Petersburga, gdzie w 1916 urodził się jego najstarszy syn Edward. Po zakończeniu wojny powrócił do Ignalina, gdzie wybudował dom. Tam urodziły się jego córki Maria (1919) i Helena (1922) oraz najmłodszy syn Stanisław (1924).
Stanisław Szostak uczęszczał do szkoły powszechnej w Ignalinie, a następnie do gimnazjum w Święcianach. Po klęsce wrześniowej kontynuował naukę w ramach tajnego nauczania, przerabiając w roku szkolnym 1939/40 klasę drugą i trzecią gimnazjalną.