Elżbieta Marciszewska (ur. 17 maja 1950 w Białymstoku) – polska ekonomistka, profesor nauk ekonomicznych. Ekspertka w dziedzinie ekonomiki transportu, procesów globalizacji w sektorze usług transportu lotniczego, strategii jego rozwoju oraz partnerstwa strategicznego w transporcie lotniczym.
Uczestniczyła w przygotowaniu wielu ekspertyz i realizacji projektów badawczych w zespołach interdyscyplinarnych, w tym grantów Komitetu Badań Naukowych i Narodowego Centrum Nauki. Brała udział w realizacji 4 projektów międzynarodowych, które finansowane były m.in. z funduszy unijnych i Funduszu Wyszehradzkiego i 5 grantów (MNiSW, MNiI, NCBiR), autorka i współautorka ponad 180 publikacji naukowych.
Życiorys Córka Łucji i Henryka Pankiewiczów. W rodzinnym mieście ukończyła szkołę podstawową, a następnie III Liceum Ogólnokształcące im. M. Fornalskiej (1968). Po uzyskaniu matury rozpoczęła studia na Wydziale Handlu Wewnętrznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Po ukończeniu studiów, w latach 1972–1975, podjęła dalsze kształcenie na Międzywydziałowym Studium Doktoranckim w SGPiS. Od 1975 zatrudniona w SGPiS kolejno jako asystentka, a po obronie doktoratu w 1976 jako adiunkt w Katedrze Transportu (od 1977), kierowanej wówczas przez prof. Mariana Madeyskiego.