Mieczysław Nawrocki (ur. 10 kwietnia 1900 w Kniahininie Góra k. Stanisławowa, zm. 4 maja 1968 w Gdańsku) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, scenograf, dyrektor teatru oraz urzędnik.
Życiorys Studiował w Instytucie Sztuki w Kijowie oraz na wydziale architektury Uniwersytetu Technicznego w Grazu (dwuletni kurs rysunku i malarstwa). W 1919 roku został zatrudniony jako dekorator w teatrze w Stanisławowie. Tam też rozpoczął karierę aktorską, występując w rolach charakterystycznych. Ze sceną stanisławowską związany był do wybuchu II wojny światowej, reżyserując także w Bydgoszczy (1924, Teatr Miejski) oraz grając w Warszawie (1928-1932 i 1939, Teatry: Narodowy, Polski i Ateneum). Był także współzałożycielem i działaczem Lwowskiego Związku Teatrów i Chórów Ludowych.
Lata wojny spędził w Stanisławowie, pracując w tamtejszym wydziale sztuki. Po zakończeniu walk przeniósł się do Gdańska, gdzie w latach 1945–1950 był zastępcą naczelnika tamtejszego Wojewódzkiego Wydziału Kultury. Współorganizował życie kulturalne na Wybrzeżu, pełniąc m.in. funkcję prezesa stowarzyszenia Gdański Zespół Artystyczny oraz kierownika administracyjnego Teatru Komedia w Gdyni (1946).