Napiętnował też germanizmy: cug (przeciąg), buchalter (księgowy), szlaban, furmanka, furtka. Był przeciwnikiem kalk leksykalnych, jak germanizmy: listonosz (Briefträger), deszczochron (Regenschirm), miarodajny, korkociąg. Krytykował latynizmy jak: abominacja (obrzydzenie), admiracja (podziw), defekt (wada), gwarancja, emancypacja. Za niedorzeczne uznał ukrainizmy: czerep (czaszka głowy), harować (pędzić ciężkie życie), hołysz (biedak), hołubić, hultaj.
„Dziełem tym wpisał się na stałe do historii języka polskiego jako jeden z obrońców polszczyzny północnokresowej I połowy XX wieku”.
Zobacz też Artur Passendorfer Aleksander Walicki Fryderyk Kazimierz Skobel poradnik językowy Wróblewskiego
Przypisy
Bibliografia
Ryszard Lipczuk: Geschichte und Gegenwart des Fremdwortpurismus in Deutschland und Polen. Peter Lang, Frankfurt a. M. 2007, s. 173-174. ISBN 978-3-631-57388-4. Aleksander Łętowski: Błędy nasze. Rzecz o czystości języka polskiego na Litwie. Wilno 1915. Anetta Bogusława Strawińska: Aleksander Walicki i Aleksander Łętowski o stanie polszczyzny północnokresowej Ortografia – Fonetyka – Zagadnienia gramatyczne.