Niełaz białoplamkowany (Dasyurus albopunctatus) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae). Mały ssak występujący endemicznie na Nowej Gwinei; według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jest gatunkiem bliskim zagrożenia.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1880 roku niemiecki zoolog Hermann Schlegel, umieszczając nowo opisany takson w rodzaju Dasyurus i nadając mu epitet gatunkowy albopunctatus. Miejsce typowe to Pegunungan Arfak, Sapoea, Ptasia Głowa, Manokwari, Papua Zachodnia, Indonezja. Holotyp to zamontowana skóra (sygnatura RMNH.MAM.37157.b) z wyjętą i oczyszczoną czaszką (sygnatura RMNH.MAM.37157.a) dorosłej samicy ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie. Okaz typowy został odłowiony przez lokalnego misjonarza i przez handlarza o nazwisku Frank dostarczony do Muzeum w Lejdzie.
Analizy morfologiczne wykazały podobieństwa u niełazów z Nowej Gwinei (D. albopunctatus i D. spartacus), w szczególności w wyglądzie zębów przedtrzonowych, jednak analizy genetyczne (mtDNA i nDNA) wykazały, że są odrębnymi gatunkami. D. albopunctatus tworzy średnio wspierany klad z silnie wspartym analizami genetycznymi kladem złożonym z gatunków siostrzanych – D. geoffroii i D.