Samice z młodymi w torbie lęgowej były odławiane w różnych okresach – jedna w styczniu (długość głowy młodych 19 mm), jedna w kwietniu (długość głowy młodych 17,5 mm), jedna w maju (długość głowy młodych 18 mm) oraz jedna w czerwcu (długość głowy młodych 11,5 mm); różnorodna wielkość głów młodych niełazów wskazywała na rozpiętość dat urodzenia. Jedno z badań wykazało, że samica urodziła od 4 do 6 noworodków, które spędziły w marsupium około 2 miesięcy.

Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT ( ‘bliski zagrożenia’). Niełazy białoplamkowane są szeroko rozpowszechnione i lokalnie liczne, ale w wielu obszarach odnotowany jest spadek populacji. Spadki populacji są spowodowane działalnością człowieka, takimi jak rozwój rolnictwa oraz polowania przez psy domowe (Canis familiaris). Możliwe są również zagrożenia ze strony zdziczałych kotów domowych (Felis catus), potencjalna utrata siedlisk nizinnych na rzecz uprawy olejowców gwinejskich;