Podczas stanu wojennego w okresie 14–15 grudnia 1981 był współorganizatorem strajku okupacyjnego na terenie Wydziału Prawa Uniwersytetu Łódzkiego, w związku z czym był internowany w ośrodku odosobnienia w Łowiczu w okresie od 28 stycznia do 23 lipca 1982. Po zakończeniu internowania działał w ramach Tajnego Tymczasowego Zarządu Regionalnego NSZZ „Solidarność” (1983), Regionalnej Komisji Wykonawczej „Solidarność” (1984-1989), Duszpasterstwa Świata Pracy (1986), Społecznego Komitetu Nauki przy UŁ (1983-1987). W ramach działalności opozycyjnej zajmował się: redakcją artykułów, kolportażem nielegalnych wydawnictw, takich jak: m.in. „Biuletyn Informacyjny UŁ”, „Nasz Głos”, „Solidarność Walcząca”, „Tygodnik Mazowsze” oraz prowadził prelekcje i organizował spotkania opozycji, a także jako specjalista ds. prawa prasowego i autorskiego reprezentował oskarżonych w procesach politycznych. Doradzał również komitetom strajkowym w Zakładach Tkanin Technicznych w Pabianicach i w Kopalni Węgla Brunatnego „Bełchatów” (styczeń–luty 1989). Był również pełnomocnikiem wiceprzewodniczącego łódzkiej Solidarności, Jerzego Kropiwnickiego, w sprawie przywrócenia go do pracy.