thumb|Skrzyżowanie ulic profesora Seweryna Dziubałtowskiego i Łąkowej w Smardzewicach
Seweryn Dziubałtowski (ur. 31 grudnia 1883 w Smardzewicach koło Tomaszowa Mazowieckiego, zm. 23 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski botanik i fitosocjolog.
Życiorys Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Jarosława Dąbrowskiego w Tomaszowie Mazowieckim. Odbył studia przyrodnicze w Towarzystwie Kursów Naukowych w Warszawie. W latach 1913–1915 odbył studia przyrodnicze w Neuchâtel, a następnie 1915–1916 studia fitogeograficzne i paleobotaniczne w Zurychu. W 1915 został doktorem nauk przyrodniczych (praca Etude phytogeographique de la region de la Nida inferieure). W 1916 powrócił do Warszawy i podjął pracę jako asystent Katedry Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1916–1918 wykładowca geografii roślin na Wydziale Przyrodniczym Towarzystwa Kursów Naukowych w WarszawieDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s. 95 Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. W 1920 objął Katedrę Botaniki Ogólnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Katedrą kierował do wybuchu wojny. W 1923 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1937 profesorem zwyczajnym.