Widłak jednokłosowy (Lycopodium lagopus Zinserl. ex Kuzen.) – gatunek rośliny z rodziny widłakowatych (Lycopodiaceae). Dawniej często ujmowany jako takson wewnątrzgatunkowy (forma, odmiana lub podgatunek) w obrębie gatunku widłak goździsty L. clavatum, od którego różni się mniejszym i bardziej zwartym pokrojem i pojedynczym, siedzącym lub krótkoszypułkowym kłosem zarodnionośnym. Gatunek subarktyczny, cyrkumborealno-alpejski, występujący na półkuli północnej w strefie klimatu okołobiegunowego i umiarkowanego – w drugim wypadku na obszarach górskich jako relikt glacjalny. W Polsce stwierdzony został w połowie XX wieku na reliktowym stanowisku w Tatrach.

Rozmieszczenie geograficzne Ciągły zasięg gatunku obejmuje północną część Ameryki Północnej włącznie z południową częścią Grenlandii, w Europie: Szkocję, Półwysep Skandynawski, północną Rosję; w Azji Syberia i Daleki Wschód. Oderwane, reliktowe stanowiska znajdują się w Alpach (Austria i Włochy) oraz w Tatrach (Polska i Słowacja). W Polsce takson ten podany został raz w 1956 roku przez Bogumiła Pawłowskiego z Małego Kościelca pod Przełęczą Karb w piętrze subalpejskim (1700 m n.p.m.). Późniejsze publikacje nie zawierają informacji o tej roślinie.