Henryk Walczak (ur. 15 stycznia 1899 w Krzesimowie, zm. 17 lipca 1956 w Gdańsku) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 15 stycznia 1899 w Krzesimowie, w ówczesnym powiecie lubelskim guberni lubelskiej, w rodzinie Ignacego, ogrodnika. Uczył się w Szkole Handlowej w Lublinie.
1 lipca 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1. kompanii V batalionu 7 pułku piechoty. 5 lipca lub 6 sierpnia 1916 pod wsią Kołodie został ranny. 29 kwietnia 1917 pełnił służbę w 9. kompanii III batalionu 5 pułku piechoty. Awansował na kaprala. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozie w Szczypiornie. W styczniu 1918, po zwolnieniu z obozu, zatrudnił się w syndykacie rolniczym w Janowie Lubelskim i jednocześnie wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy armii austro-węgierskiej.