W 2023 bez powodzenia kandydowała do Sejmu z listy Konfederacji Wolność i Niepodległość jako kandydatka Nowej Nadziei (dawnej KORWiN), do której następnie ponownie przystąpiła (do 2025 kierowała w niej okręgiem podwarszawskim). W grudniu 2023 została rzeczniczką prasową Konfederacji WiN, funkcję tę pełniła przez niespełna rok. W 2024 kandydowała bezskutecznie do sejmiku mazowieckiego, a następnie uzyskała mandat deputowanej w wyborach do Parlamentu Europejskiego X kadencji, otrzymując 102 569 głosów. W Parlamencie Europejskim przystąpiła wraz z NN do frakcji Europa Suwerennych Narodów oraz zasiadła w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. W marcu 2026 przeszła z ESN do grupy Patrioci za Europą, po czym została skreślona z listy członków NN. W czerwcu tego samego roku założyła stowarzyszenie Ruch Biało-Czerwoni.
Życie prywatne Dorastała w rodzinie zastępczej. Jest żoną Marcina Hernika, grafika Fundacji Wsparcia Rolnika Polska Ziemia. Ma brata i dwoje dzieci. Była związana z branżą futrzarską, której likwidacji w Polsce się sprzeciwia.