skrzydło południowe zostało odbudowane z gruzu granitowego po pożarze w XVIII wieku. Na elewacjach kilka obramowań z sztukateriami z XV lub XVI wieku. Przebudowano także XV-wieczny portal poprzedzający dziedziniec zamkowy. W czasie rewolucji majątek należał do Camille de Meaux, zwanego kawalerem de Merlieu, rozstrzelanego w Lyonie w 1793 r. Majątek odzyskali jego spadkobiercy: w pierwszej ćwierci XIX w. właścicielem był Régis de Meaux. Zamek przebudowano w I połowie XIX w. Kiedy Régis de Meaux zmarł bez bezpośredniego spadkobiercy w 1866 roku, majątek Merlieux przeszedł w ręceCamille'a de Meaux. Camille de Meaux, poseł, senator i minister w rządzie de Broglie, mąż Élisabeth de Montalembert, zgromadził w drugiej połowie XIX wieku majątek kilku gałęzi rodu (m.in. zamek Quérézieux, w którym rezydował). Nazywany „oświeconym patronem rolnictwa”, interesował się unowocześnianiem rolnictwa. Kiedy zmarł w 1907 r., podzielono jego majątek; Merlieux przechodzi na najstarszego syna Karola, następnie jego córka Marie-Pierre poślubia Rouillé d'Orfeuil. W 1974 r. majątek liczył w gminie jeszcze 193 ha. mały|Zamek de Merlieu