Po zwolnieniu z więzienia kontynuował działalność w POW.
1 listopada 1918 jako ochotnik wstąpił do V batalionu strzelców olkuskich i otrzymał rangę sierżanta.
Od 15 stycznia 1921 do marca 1922 był kadetem X klasy (kompania 1/X) Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. 9 września 1922 został mianowany z dniem 1 sierpnia 1922 podporucznikiem w korpusie oficerów piechoty i 31. lokatą z równoczesnym wcieleniem do 85 pułku piechoty.
Z dniem 26 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu, a następnie dowódcy kompanii w batalionie KOP „Nowe Święciany”. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 189. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 15 stycznia 1932 został przeniesiony z KOP do 72 pułku piechoty w Radomiu na stanowisko dowódcy kompanii. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 47. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie dowodził 1. kompanią 72 pp. 1 kwietnia tego roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy II batalionu.