Stanisław Rotstad (ur. 9 września 1895Rocznik Oficerski 1932, s. 328, zm. 1 września 1994) – polski lekarz i major Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się we wrześniu 1895 roku w Warszawie, gdzie uczęszczał do VI Gimnazjum Męskiego.
W trakcie I wojny światowej, służył pełniąc funkcje sanitarne w 3 pułku piechoty armii rosyjskiej. W 1915 roku został ciężko ranny, podczas walk pod Kownem (otrzymał po tym awans na podporucznika sanitarnego).
Po powrocie do Warszawy w sierpniu 1918 roku, rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom lekarski doktora nauk medycznych otrzymał w marcu 1925 (specjalizował się w chirurgii, okulistyce oraz położnictwie).
W 1926 został służbowo przeniesiony do 10 pułku piechoty, stacjonującego w Łowiczu, gdzie pracował najpierw jako młodszy, a następnie główny lekarz pułku. W 1938 przeszedł w stan spoczynku w stopniu majora i podjął prywatną praktykę lekarską w Łowiczu. Był inicjatorem powstania Łowickiego Towarzystwa Lekarskiego. Był aktywnym działaczem lokalnych struktur Polskiego Czerwonego Krzyża.
Do Łowicza powrócił po II wojnie światowej, biorąc aktywny udział w odbudowie miasta. Pracował jako lekarz w Urzędzie Pocztowo-Telegraficznym oraz w Szkole Rolniczej na Blichu. W latach 1948–1949 pełnił obowiązki lekarza powiatowego.