Widocznym wyróżnikiem projektu 12417 spośród innych okrętów tej rodziny stał się moduł kierowania systemu Kortik w dużej półkulistej osłonie na szczycie masztu. W kodzie NATO otrzymał oznaczenie Tarantul-IV.
Jedyny kuter projektu 12417 został zbudowany w Stoczni Środkowonewskiej (ros. Sriednie-Niewskij Sudostroitielnyj Zawod) w Leningradzie, pod numerem budowy 201. Stępkę pod budowę położono 12 sierpnia 1981 roku, a wodowano go 14 września 1983 roku. W październiku 1983 roku nieuzbrojony okręt przeszedł drogami śródlądowymi z Leningradu do Kerczu w celu doposażenia podaje błędnie, że nieuzbrojony okręt przeszedł do Kerczu w lipcu – sierpniu 1985 roku, co jest niespójne z informacją u tego samego autora o wyposażaniu go w Kerczu od 30 grudnia 1983 roku.. Okręt od grudnia 1983 roku wyposażano w stoczni Zaliw w Kerczu, po czym przyjęto go do służby 10 czerwca 1985 roku.
Opis Wyporność standardowa okrętu wynosiła 436 ton, a pełna 493 tony. Długość wynosiła 56,10 m, szerokość: 10,20 m, a zanurzenie maksymalne: 2,50 m. Załoga liczyła 40 osób, w tym pięciu oficerów.